Resort Bezpieczeństwa Publicznego

Organizacja i kierownictwo

27 lipca 1944 roku Resort Bezpieczeństwa Publicznego przeniesiono aż do Lublina, powierzając przewodnictwo powyżej przed Stanisławowi Radkiewiczowi. Pierwszymi jednostkami powołanymi 1 sierpnia 1944 roku były: policja polityczna zarządzany na wskroś Romana Romkowskiego, odcinek personalny, na którego czele stanął Mikołaj Orechwa dodatkowo sekretariat, którym kierował Julian Konar.

Pod skrajność 1944 Resort Bezpieczeństwa liczył niezupełnie 21 tysięcy ludzi, w środku tym 13 tysięcy funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej, 4 tysiące żołnierzy Wojsk Wewnętrznych również naokoło tysiąca funkcjonariuszy służb więziennych. W aparacie bezpieczeństwa służyło niespełna 3 tysiące funkcjonariuszy.

Z resortów na ministerstwa

1 stycznia 1945 roku Józef Stalin przekształcił lubelski komisja PKWN w środku Rząd Tymczasowy Rzeczypospolitej Polskiej, zaś dotychczasowe resorty otrzymały stan prawny ministerstw. Także Resort Bezpieczeństwa Publicznego przekształcono na Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego (MBP) także dokonano poważnego powiększenia całego aparatu. Trzy miesiące następnie Komitet Centralny Polskiej Partii Robotniczej określił pożądane proporcje – jeden urzędnik państwowy ministerstwa na dwustu obywateli.